Cadernos, Bitácoras, Blogs...Unha maneira coma outra de sentirse mellor,de cavilar, de mellorar, de transmitir inquedanzas, de participar en proxectos, de tentar mellorar o que me rodea, de tentar que o que me rodea non me cambie, de lembrar os que non estan eiquí, de compartir o meu traballo, de ensinar, de aprender, de escoitar, de dicir, de saber, de non saber,de pensar,de namorar,de encabuxarse,de ver,de non ver, ou de todo á vez:
Escribir para ler; Ler para escribir
viernes 18 de julio de 2008
vaia banda
Xullo do 2007, así sen querer, todo comezou de maneira casual, coma comezan as cousas divertidas... Oes vou montar na casa unha cuchipanda e pensei que coma tocamos vai tempo xuntos na banda o trombon che apetecía vir tocar, van vir uns colegas e tal... escenario da conversa un local de madrugada, hala xa ta liada
Pois vale meu, cenola e unhas copiñas o aire libre da noitiña do vrao.. Pois sí, coma non me ía apuntar... A cousa disparouse e este ano haberá II edicion do folgofest... o nome ven de folgosa, lugar idílico en piñeira onde perpetramos o evento.. a casa ponna pedro (trombonista en tempos) e a música unha agrupación ecléctica denominada a folgobanda.. creada para a ocasión... o coctel é explosivo, pincheo bebidas música e prado.. un punto entre unha festa de vrao e un microfestival de rocanrol... este ano esmeramonos na parte musical, con estreas exclusivas... sección de vento orixinal e nunca vista..e moito traballo para arranxar un grupo tan heteroxéneo para a ocasión..
desta fichannos para o anuncio da ONCE... arranxos musicais exclusivos para o ocasión, (alguén viu algunha versión en combo jazzero reducido dos Scorpións?)... e ensaios moi divertidos, todo se fixo xa... agora a divertirse
:)
Unhas boas risas, comeza a conta atrás para o folgofest... tres, dous, un... fogo...
Quen sabe asi comezou ortigueira, porque este ano somos tantos que non saben onde nos van meter, se pasades en coche por folgosa andade a modiño :)
uns días sen actualizar pero a representanta tanta mandame un regalo, quen sabe quizais no fondo sexa un valente que se camufla baixo a máscara dun queixica... pronto actualizarei con mais frecuencia de momento mudanza e sen internete.... a espera doutra quedada dos cadelos.. pronto a ensaiar e a traballar para voltar "on the road" con sorpresas e novo traballo.. mentras espero na miña condición de pre-universitario.. si decidin prematricularme en maxisterio.. en parte polo barniz cultural en parte porque seguen sen darme praza no conservatorio, esas institucións decimononicas que algún día evolucionaran para integrarse no sistema educativo superior ou iso din, mentras alguns tentan que a situación mude e mentras os alumnos esperamos con paciencia e resignación.. pero tamén mentras os que se xuntan co goberno e os que este lle fai caso son ... os de sempre... as hamburguesas musicais, o plastico enlatado.. os orellas de vanjoj, os señores sanz, e demais productos dos carenta principales... os demais quedanos esperar, protestar nos nosos blogs, e andar de xira pola carretera adiante.. case prefiro esta alternativa... (conteivos que xa tiven a miña primeira experiencia cunha inspectora da sociedade esa famosa, que risas en ferrol... anda que mira que de repente esquecermos o aspecto do cantante.... :) )
e unhas pinguiñas de insomnio..
e por suposto brindar debaixo dun arbol cos cadelos pola xira, por as habitacions de oporto, pola cervexa e polos proxectos que virán... co acordeón de klausiño.. todo moi siciliano.. :P
Hoxe é o día, hoxe é o evento tan esperado, hoxe xuntaranse de novo os cadeliños arredor da lareira... con isto de rematar a xira cada un voltou a súa vida mais algo dentro de nós nos impulsa cara a manada, a buscala, a xuntarse, a oubear, os cadelos estan alerta e esperan perdede coidado moi pronto voltarán con novas ideas, inquedanzas, novos traballos e cousas que contar con música e oubeos..
De momento e para celebrar un feliz reencontro, hoxe o tan magno evento a gran churrascada lunática en vilalba esperada e desexada por todos... da hospitalidade dos vilalbeses ben sabemos os cadeliños, agora queda saber que tal fan o churrasco..
pois iso coma bos cadeliños a roer ósos arredor do lume... e rematar mirando a lúa... porque os cadelos miran, uliscan e esperan.. de momento...
promete ser unha mañá-tarde-día-noite memorable
javis, iria, ali, klaus, tanta ..... que ganas teño de veros meus
(a foto é de Brais que as fixo no concerto que demos en Vigo no Manteca Jazz, somos coma os yankis levamos periodistas "incrustados" na manada :) )
....Resultaba curioso. Un ambiente de temor constante remataba por arrincarlle o espírito infantil ó que cría nel. Unha cousa e asustarse cando a un lle apuntan con unha pistola e outra moi distinta temer algo que non é real...
Recopilando, recopilando ahí vai a crítica do último concerto de Moondogs Blues Party no Jazz as Vides en empuje.net. A verdade é que así da gusto. Un sitio caralludo, un concerto especial e por suposto o calor dos nosos fans que cada día son máis e mellores... que gusto da que valoren o teu traballo.
E falando de traballo agora toca vacacións forzosas, outro ano máis rematou o curso na Escola Municipal de Música e danza de Ribadeo. Outro ano mais cos pequenos e non tan pequenos, dende logo hai traballos que non se pagan con cartos.. en fin.. agora a quedar en dique seco e tirar dalgún traballo temporal de vrao... eche ó que hai, sempre se fixo.. xa sabedes como vai esto en Ribadeo.
Deica outra, deixovos cun estupendo consello visto en Fasedoira...
Buscade algo que amar que esta vida é moi cortiña e total non ides salir vivos dela..
BUSCATE UN AMANTE
Muchas personas tienen un amante y muchas otras quisieran tenerlo. Y también están las que no lo tienen, porque no quieren y las que lo tenían y lo perdieron, o decidieron perderlo.
Misteriosamente son generalmente estos dos últimos grupos los que más van a los consultorios para decir que están tristes o que tienen distintos síntomas: insomnio, falta de voluntad, pesimismo, crisis de llanto o los mas diversos dolores.
Cuentan que sus vidas transcurren de manera monótona y sin expectativas, que trabajan nada mas que para subsistir y que no saben en que ocupar su tiempo libre.
En fin, palabras más, palabras menos, están verdaderamente desesperanzadas.
Antes de contar esto ya han visitado otros consultorios en los que recibieron la condolencia de un diagnostico seguro:
Depresión y la infaltable receta del antidepresivo de turno.
Yo después de escucharlas atentamente, les digo que no necesitan un antidepresivo; que lo que realmente necesitan... ES UN AMANTE.
Es increíble ver la expresión de sus ojos cuando reciben mi veredicto.
Están los que piensan: ¡Como es posible que un profesional se despache alegremente con una sugerencia tan poco científica!. Hacen un decoroso silencio, miran el reloj esperando el final de la consulta y se retiran para siempre.
También están los que escandalizados se despiden en ese mismo momento y muchas veces tampoco vuelven nunca más.
A los que deciden quedarse les doy la siguiente definición:
Un Amante es: "Cualquier cosa que nos apasione".
Lo que ocupa nuestro pensamiento antes de quedarnos dormidos y también aquello que a veces, no nos deja dormir.
Nuestro amante es lo que nos vuelve distraídos frente al entorno. Lo que nos deja saber que la vida tiene motivación y sentido.
Un amante puede ser nuestra pareja, si nos animamos a encontrarlo allí.
En otros casos es otro alguien que no es nuestra pareja.
También podemos hallarlo en la investigación científica, en la literatura, en la música, en la política, en el deporte, en el trabajo cuando es vocacional, en la necesidad de trascender espiritualmente, en la amistad, en la buena mesa, en el estudio, o en el obsesivo placer de un hobby que nos monopilza cada instante “suelto”..
En fin, es “alguien” o “algo” que nos perturba la conciencia al punto de dibujarnos una sonrisa al solo pensarlo apartándonos aunque sea un momento del triste destino de sobrevivir.
Sobrevivir es durar y en el fondo esta gobernado por el miedo a vivir de verdad. Es dedicarse a espiar como viven los demás, es tomarse la presión, deambular por consultorios médicos, tomar remedios multicolores, alejarse de las gratificaciones, observar con decepción cada nueva arruga que nos devuelve el espejo, cuidarnos del frío, del calor, de la humedad, del sol, de la lluvia y de las emociones fuertes.
Durar es postergar la posibilidad de disfrutar hoy, esgrimiendo el incierto y frágil razonamiento de que quizás podamos hacerlo mañana
Por favor no te empeñes en sobrevivir, búscate un amante.
Se vos mismo el amante de alguien o de algo. Se un protagonista... de tu vida.
La muerte llegará, al fin y al cabo la muerte tiene buena memoria y nunca se olvidó de nadie. Mientras tanto y sin dudar, búscate un amante..
Lo trágico no es morir, Lo trágico, es no animarse a vivir.
La psicología después de estudiar mucho descubrió algo trascendental.
Para vivir feliz, activo, o satisfecho hay que tener un motivo.
A ese motivo lo llamo hoy un amante..
Hay que ponerse de novio con la vida y hay que amarla con la pasión de los que auténticamente están enamorados.
"Mexan por un e hai que dicir que chove"
A.D.Castelao
"A liberdade supón responsabilidade. Por iso a maior parte dos homes témena tanto"
G. BERNARD SHAW
"O único simbolo de superioridade que coñezo é a bondade."
Beethoven
"A desobediencia como acto da razón é o principio da liberdade"
Erich Fromm
"Hai homes que loitan un día e son bos. Hai outros que loitan un ano e son mellores.
Hai quenes loitan moitos anos, e son moi bos.
Pero hainos que loitan toda a vida: esos son os imprescindibles."
Bertolt Brecht